LET ME LOVE YOU ANYWAY
Tijdens de zoektocht op Pinterest voor een geschikte afbeelding voor een hele andere post, trok deze quote mijn aandacht. Ik besloot 'm door te sturen naar Michel, die, net als velen van ons zullen doen, deze als zeer positief ontving. De quote was als volgt:
"Tell me every terrible thing you ever did, and let me love you anyway"
Los van het feit dat deze quote was toegeschreven aan Edgar Allen Poe, wat NIET het geval is, was ik geïntrigeerd door het waarom we deze zin als iets liefdevols ervaren terwijl de uitwerking ervan in de verste verte daarvan verwijderd kan zijn in een partnerrelatie.
![]() |
Picture from Pinterest, quote originates from poetry book Coffe and Cigarettes by Sade Andria Zabala, |
DE 'ANDER'
Wat het in eerste instantie doet is namelijk een warme sensatie geven, eindelijk iemand die van ons houdt ondanks alles wat we gedaan hebben. Want dat is wat het lijkt te zeggen: "ik hou van je, wat je ook gedaan hebt". Echter dat is niet wat er staat. Wat er staat is "vertel mij alle 'vreselijke dingen' die je ooit gedaan hebt en laat mij je desondanks lief hebben. Waarin zit het verschil dan?
In de woorden "vreselijke dingen". Diegene die dit tegen de ander zegt heeft dus een oordeel over wat hij of zij als 'vreselijk' ervaart. En dat hij of zij de ander daarvoor vergeeft en evengoed van die ander houdt. Wil niet zeggen dat diegene die dit zegt ook bewust is van die oordelen, echter ze zijn er wel. En wanneer we hier niet bewust van zijn blijft het 'oordeel' van de ander leidend in wat hij of zij als 'goed of fout' bestempeld. Kortom 'de ander' is de leidende factor in de relatie waardoor de angst voor de ervaring van 'afwijzing' continue op de loer ligt. Dit geldt zowel voor degene die de 'vergeving' doet als degene die de 'vergeving' ontvangt.
Wat het in eerste instantie doet is namelijk een warme sensatie geven, eindelijk iemand die van ons houdt ondanks alles wat we gedaan hebben. Want dat is wat het lijkt te zeggen: "ik hou van je, wat je ook gedaan hebt". Echter dat is niet wat er staat. Wat er staat is "vertel mij alle 'vreselijke dingen' die je ooit gedaan hebt en laat mij je desondanks lief hebben. Waarin zit het verschil dan?
In de woorden "vreselijke dingen". Diegene die dit tegen de ander zegt heeft dus een oordeel over wat hij of zij als 'vreselijk' ervaart. En dat hij of zij de ander daarvoor vergeeft en evengoed van die ander houdt. Wil niet zeggen dat diegene die dit zegt ook bewust is van die oordelen, echter ze zijn er wel. En wanneer we hier niet bewust van zijn blijft het 'oordeel' van de ander leidend in wat hij of zij als 'goed of fout' bestempeld. Kortom 'de ander' is de leidende factor in de relatie waardoor de angst voor de ervaring van 'afwijzing' continue op de loer ligt. Dit geldt zowel voor degene die de 'vergeving' doet als degene die de 'vergeving' ontvangt.
MIJZELF
Wat zou er gebeuren wanneer jij in een open gesprek met jezelf tegen jezelf zou zeggen: "vertel mij alle vreselijke dingen die je ooit gedaan hebt en laat mij je desondanks lief hebben". Zou je al die dingen waar jijzelf een oordeel over jezelf hebt laten passeren, al die situaties waarvan jij vind dat jij je vreselijk hebt gedragen? Zou je het licht op al die aspecten waar je je voor schaamt en schuldig over voelt die je ver weg hebt gestopt durven te zien en te voelen? En zou je bereid zijn om jezelf te vergeven? Zou je durven te beseffen dat jij niet meer diezelfde persoon bent als toen. Dat je die aspecten allang niet meer doet. Dat je ziet wat die ervaringen je hebben gebracht en hun functie hebben vervuld in relatie tot wie je bent NU! Want door het vasthouden aan het oordeel hierover hou je juist die versie van jou in stand die je allang niet meer bent.
MIJZELF in RELATIE tot de ANDER
Het 'mijzelf' proces is een vereiste voor iedereen die wil groeien. Zie het als dat je allang geslaagd bent voor je duikdiploma en nog steeds alles vanuit het perspectief van het pierepadje bekijkt en ervaart. In een partnerrelatie loopt de groei van beide partners zelden simultaan en daar is helemaal niets mis mee. Echter wanneer de ene partner het 'mijzelf' proces al heeft doorlopen en afscheid heeft genomen van de oude versie. Dan ligt de uitnodiging daar om de volgende vraag aan de ander te kunnen stellen: "Vertel mij al die dingen waarvan JIJ denkt dat die vreselijk zijn en ooit gedaan hebt en laat mij je desondanks lief hebben."
Verschil? Subtiel en wezenlijk aangezien het oordeel niet komt van de vraagsteller. Het betreft het oordeel wat de bevraagde zelf heeft. En dan, ja dan kan het zomaar zijn dat voor de bevraagde de grootste angst werkelijkheid wordt. Namelijk dat er daadwerkelijk iemand van je houdt, gewoon voor wie je bent (los van je oma dan).
Het 'mijzelf' proces is een vereiste voor iedereen die wil groeien. Zie het als dat je allang geslaagd bent voor je duikdiploma en nog steeds alles vanuit het perspectief van het pierepadje bekijkt en ervaart. In een partnerrelatie loopt de groei van beide partners zelden simultaan en daar is helemaal niets mis mee. Echter wanneer de ene partner het 'mijzelf' proces al heeft doorlopen en afscheid heeft genomen van de oude versie. Dan ligt de uitnodiging daar om de volgende vraag aan de ander te kunnen stellen: "Vertel mij al die dingen waarvan JIJ denkt dat die vreselijk zijn en ooit gedaan hebt en laat mij je desondanks lief hebben."
Verschil? Subtiel en wezenlijk aangezien het oordeel niet komt van de vraagsteller. Het betreft het oordeel wat de bevraagde zelf heeft. En dan, ja dan kan het zomaar zijn dat voor de bevraagde de grootste angst werkelijkheid wordt. Namelijk dat er daadwerkelijk iemand van je houdt, gewoon voor wie je bent (los van je oma dan).
