EEN SITUATIE - TWEE PERSPECTIEVEN
Wat is waar? Zoveel mensen zoveel waarheden en tegelijkertijd is de kracht van waarheid dat deze onveranderlijk is. Ze verandert noch door tijd noch door mening. Wat dus bekent dat wat voor mij persoonlijk waar is, slechts een waarnemen is middels mijn eigen frequentie of vibratie, het is mijn perceptie. Maar er is zoveel meer, er zijn biljoenen andere percepties. Wanneer we dat beseffen, open ik mijn 'mind' en word ik bewust.
Bewust zijn heeft dus niet te maken met buiten je eigen frequentie & vibratie gaan, maar je realiseren dat ik mijn eigen perceptie heb van de 'realiteit' en dat er tegelijkertijd dus zoveel andere percepties zijn die ik allemaal kan accepteren dat die er zijn.
Onderstaand een situatie uit ons leven waarin het bovenstaande in praktijk wordt omschreven.
De situatie
FASE 1
Bewust zijn heeft dus niet te maken met buiten je eigen frequentie & vibratie gaan, maar je realiseren dat ik mijn eigen perceptie heb van de 'realiteit' en dat er tegelijkertijd dus zoveel andere percepties zijn die ik allemaal kan accepteren dat die er zijn.
Onderstaand een situatie uit ons leven waarin het bovenstaande in praktijk wordt omschreven.
De situatie
FASE 1
Ervaring Michel
In de morgen, na een naarstig wc bezoek, kroop ik terug in bed en nodigde mijn lief uit om bij me te komen liggen. Iets wat we zowel bij ‘t slapen gaan als opstaan als heel liefdevol, verbonden en ontspannen ervaren. Ze kroelt haar hoofd op mijn schouder en ik sluit mijn ogen. Dan tikt ze me zachtjes op mijn neus en vraagt kortaf “wakker of slapen”? Deze vraag voelde niet goed voor mij en ik vroeg me hardop af “waarom moet ik dit nu beslissen?”.
Zij ging van mijn schouder, ik raakte haar aan en kreeg te horen “ik heb liever niet dat je me aanraakt nu”. Herken je het AUW moment? Ik werd me direct bewust ben van twee dingen; EĆ©n, “wat doe ik niet goed” en twee, het gewaar zijn dat iets in me geraakt is en er dus een oud pijnstuk wakker is geworden. De pijn laat zich raden en de afstand voedt die alleen maar meer. Wees waakzaam…
Ervaring Joyce
In de ochtend wordt ik vanwege het nogal luidruchtig dichtmaken van de deuren abrupt uit mijn slaap gewekt. Ik zie Michel wat ongecoƶrdineerd de klamboe opzij slaan om weer terug in bed te komen. Hij nodigt mij uit om bij hem te gaan liggen. Echter de ontspanning en verbinding die ik normaliter hierdoor ervaar is nihil, het tegenovergestelde zelfs, een hoop spanning. Hij ligt dan wel met z'n ogen dicht maar daar is dan ook alles mee gezegd. Bij mij ontstaat er een system error, dus ik tik 'm zachtjes tegen zijn neus om te checken wat hij wil en vraag "wakker of slapen?". Zijn reactie hierop was voor mij helder, met deze energie wil ik niets van doen hebben. Tegelijkertijd wil ik hem niet kwetsen. Wat te doen? Ik draai mijzelf subtiel weg van hem waarop hij zijn hand op mijn lichaam plaatst, maar zelfs die kleine geste ervoer mijn lijf als teveel. "Shit" denk ik, want ik wordt nu gedwongen een grens aan te geven terwijl mijn ego schreeuwt "pas op, dit kan helemaal verkeerd aflopen". Wil ik uiteraard niet, maarja mijn lijf geeft iets anders aan. Dus ik spreek uit op een zo open mogelijke wijze terwijl ik mijn lichaam positioneer richting hem, "Ik wil liever niet dat je mij aanraakt nu".
Ik observeer zijn reactie waarin ik allerlei radartjes aan zie gaan en spreek uit terwijl ik 'm even aanraak dat dit niet als 'afwijzing' van hem bedoeld is.
FASE 2
Zij ging van mijn schouder, ik raakte haar aan en kreeg te horen “ik heb liever niet dat je me aanraakt nu”. Herken je het AUW moment? Ik werd me direct bewust ben van twee dingen; EĆ©n, “wat doe ik niet goed” en twee, het gewaar zijn dat iets in me geraakt is en er dus een oud pijnstuk wakker is geworden. De pijn laat zich raden en de afstand voedt die alleen maar meer. Wees waakzaam…
Ervaring Joyce
In de ochtend wordt ik vanwege het nogal luidruchtig dichtmaken van de deuren abrupt uit mijn slaap gewekt. Ik zie Michel wat ongecoƶrdineerd de klamboe opzij slaan om weer terug in bed te komen. Hij nodigt mij uit om bij hem te gaan liggen. Echter de ontspanning en verbinding die ik normaliter hierdoor ervaar is nihil, het tegenovergestelde zelfs, een hoop spanning. Hij ligt dan wel met z'n ogen dicht maar daar is dan ook alles mee gezegd. Bij mij ontstaat er een system error, dus ik tik 'm zachtjes tegen zijn neus om te checken wat hij wil en vraag "wakker of slapen?". Zijn reactie hierop was voor mij helder, met deze energie wil ik niets van doen hebben. Tegelijkertijd wil ik hem niet kwetsen. Wat te doen? Ik draai mijzelf subtiel weg van hem waarop hij zijn hand op mijn lichaam plaatst, maar zelfs die kleine geste ervoer mijn lijf als teveel. "Shit" denk ik, want ik wordt nu gedwongen een grens aan te geven terwijl mijn ego schreeuwt "pas op, dit kan helemaal verkeerd aflopen". Wil ik uiteraard niet, maarja mijn lijf geeft iets anders aan. Dus ik spreek uit op een zo open mogelijke wijze terwijl ik mijn lichaam positioneer richting hem, "Ik wil liever niet dat je mij aanraakt nu".
Ik observeer zijn reactie waarin ik allerlei radartjes aan zie gaan en spreek uit terwijl ik 'm even aanraak dat dit niet als 'afwijzing' van hem bedoeld is.
FASE 2
Ik spreek uit dat ik me ineens realiseer dat ik meer alcohol ging drinken toen mijn vader overleed en bedacht dat dit ook was in de periode van mijn scheiding. En zo beginnen de puzzelstukjes te vallen en komen ineens allerlei realisaties… ik herinner me dat ik die nacht droomde over mijn vaders voorouderlijke lijn en voelde de zware, depressieve energie van mensen die uit verbinding zijn met zichzelf….
Mijn lief en ik spreken hierover en ik begrijp ineens volledig waarom zij (je moet weten dat ze een Schorpioen is en alles voelt) afstand wilde houden!
Ervaring Joyce
Ik laat hem alles processen terwijl ik op een voor mij energetisch en fysieke prettige afstand lig, en wacht in stilte op een reactie van hem. Wanneer deze komt, stel ik vragen omdat ik wil weten wat er in hem gebeurd en ontstaat het gesprek. Met daarop volgend zijn begrip voor waarom ik afstand wilde houden.
FASE 3
![]() |
| afbeeldingen via Pinterest |
Ervaring Michel
In plaats van de bekende reactie van het ego dat ervaart afgewezen te worden ontstaat begrip voor haar en zie ik hoe alles zo magisch samenhangt en impact heeft. We spreken verder, verdiepen wederom met elkaar en naast de liefde voor haar ontstaat weer een stukje meer acceptatie en liefde voor mezelf.
Ervaring Joyce
Ondanks dat mijn ego waarschuwde voor een mogelijke afwijzing of drama op basis van te emotioneel, te gevoelig, te onbegrijpelijk te worden bestempeld. Luisterde ik naar de signalen van mijn lichaam, accepteerde en respecteerde wat het nodig had en kon daardoor in openheid op afstand in liefdevolle verbinding blijven met zowel mijzelf als met hem.
Ervaring Joyce
Ondanks dat mijn ego waarschuwde voor een mogelijke afwijzing of drama op basis van te emotioneel, te gevoelig, te onbegrijpelijk te worden bestempeld. Luisterde ik naar de signalen van mijn lichaam, accepteerde en respecteerde wat het nodig had en kon daardoor in openheid op afstand in liefdevolle verbinding blijven met zowel mijzelf als met hem.


